Schrijfmarathon in Garyp

Amnesty Garyp sluit zich (net als vele andere werkgroepen) dit jaar voor het eerst aan bij Amnesty’s Internationale Schrijfmarathon, oftewel Amnesty’s Letter Writing Marathon. Deze actie bestaat sinds 2011 en is inmiddels uitgegroeid tot een internationale actie waaraan 77 landen deelnemen. Zij brengen zo’n 500.00 mensen in actie die samen bijna twee miljoen brieven schrijven en handtekeningen zetten. Kortom aan ons hier in Nederland en Garyp de taak om hier een flinke actiedosis aan toe te voegen!

In Garyp gaan we op 14 december 2013 op verschillende locaties actie voeren. U wordt van harte uitgenodigd om op één van de locaties langs te komen en één of meerdere brieven te schrijven. Er zijn zes situaties waarvoor u kunt schrijven. Onder aan dit bericht vind u kort informaties over al de zes schrijfacties.

Het is de bedoeling om 12 uur achter elkaar te gaan schrijven en met uw hulp zoveel mogelijk brieven naar de autoriteiten te sturen. Waar we ons precies zullen bevinden op welke tijdstippen is nog niet helemaal bekend, houd daarom onze facebook pagina ook goed in de gaten.

Maar u kunt ons o.a. vinden:
– ’s Morgens in de Spar en bij de Slagerij in Garyp
– Tussen de middag in het Gea Hûs en het Centrum
– ’s Avonds zijn we te vinden in de Jefte, met op de achtergrond het shantykoor

We hopen jullie allemaal te mogen begroeten op één van onze locaties. Deelname is gratis, wel zouden we het op prijs stellen een kleine bijdrage te ontvangen voor de gemaakte kosten (denk aan koffie/thee, maar ook het versturen van de brieven).

 

1. Hakan Yaman uit Turkije
Op 3 juni 2013 wandelde Hakan Yaman uit Istanbul van zijn werk naar huis. Hij passeerde een demonstratie tegen het politiegeweld in het Gezi-park, en voordat hij het door had werd hij bruut aangevallen door agenten.
‘Eerst werd ik belaagd met een waterkanon, daarna werd ik in mijn maag gestompt met een bus traangas en viel ik. Ongeveer vijf politieagenten sloegen me herhaaldelijk op mijn hoofd. Een ervan kerfde mijn oog eruit met een scherp voorwerp. Toen bleef ik roerloos liggen. Ik hoorde iemand zeggen: “Hij is al bijna dood, laten we ons karwei afmaken.” Ze sleurden me tien of twintig meter verder een vuur in. Toen ze weggingen heb ik me er zelf uitgesleept.’
Hakan Yaman raakte bij het incident één oog kwijt en 80 procent van zijn zicht met het andere oog kwijt. Zijn schedel is gebroken en hij heeft tweedegraads brandwonden op zijn lichaam. Hij heft een klacht ingediend, maar nog geen enkele van de daders van het geweld in het Gezi-park is berecht.

2. Yorm Bopha uit Cambodja
Yorm Bopha uit Cambodja zet zich in voor het recht op huisvesting in haar land. Sinds september 2013 zit ze in de gevangenis omdat ze een aanslag op twee mannen zou hebben gepleegd. Daar is echter geen enkele aanwijzing voor. Bopha heeft geen eerlijk proces gehad. Haar 10-jarige zoon en haar man, die in slechte gezondheid verkeert, mag ze niet zien. Amnesty beschouwt Yorm Bopha als gewetensgevangene.
Volgens Amnesty zit Bopha alleen maar vast vanwege haar vreedzame activiteiten voor de Boeung Kak Lake-gemeenschap in de hoofdstad Phnom Penh. Duizenden mensen zijn er sinds 2007 hun huis uitgezet omdat de regering andere plannen heeft met het gebied.

Nieuwste ontwikkeling in de zaak: Yorm Bopha
Op 22 november kwam het bericht dat na 444 dagen in de gevangenis Yorm Bopha op borgtocht is vrijgelaten. Dit is een grote opluchting voor haar familie en de Beoung Kak-gemeenschap waarvoor zij actievoerde. Amensty is verheugd, maar het is teleurstellend dat de aanklacht gehandhaafd blijft. Het Hooggerechtshof heeft haar niet vrijgesproken en verwees Bopha’s zaak door naar het Cambodjaanse Hof van Berope. Het blijft dus belangrijk voor haar actie te voeren.

3. Miriam López uit Mexico
Miriam Isaura López Vargas uit Mexico is slachtoffer van marteling. Op een ochtend in februari 2011, kort nadat ze haar kinderen naar school had gebracht, werd ze door twee mannen met bivakmutsen vast-gebonden, geblinddoekt en meegenomen naar een militaire kazerne in de stad Tijuana. In de daaropvolgende week werd Miriam herhaaldelijk verkracht door soldaten. Ze pasten ook andere vormen van marteling toe, net zolang totdat ze een verklaring ondertekende waarin stond dat ze betrokken was bij drugsdelicten. Ze belandde in de gevangenis. Zeven maanden later werd ze, zonder aanklacht, vrijgelaten.

4. De Badia East-gemeenschap uit Nigeria
Op 23 februari 2013 raakten 2237 huishoudens in Badia East, een wijk in de Nigeriaanse hoofdstad Lagos, alles kwijt toen hun huizen door de autoriteiten werden gesloopt. De bewoners konden hun bezittingen niet meer redden. Ze worden niet gecompenseerd en krijgen ook geen nieuwe woning. Velen leven nu in geïmproviseerde onderkomens.
Een maand na de verwoesting keerde de politie terug naar de wijk om de bewoners ook weer uit hun tijdelijke kampen te verdrijven. Daarbij arresteerden ze vijf personen die bezig waren een noodkraan te maken. De vijf werden later weer vrijgelaten.
Badia East is een van de vele wijken in Nigeria waar de laatste jaren duizenden bewoners  onrechtmatig hun huis uit zijn gezet. Vele anderen leven dagelijks met de angst dat ook hun huis eens aan de beurt zal zijn.

5. De Bolotnaya 3 uit Rusland
De Russische Vladimir Akimenkov, Artiom Saviolov en Mikhail Kosenko, ‘de Bolotnaya 3’, werden op 6 mei 2012 tijdens een anti-Poetin-bijeenkomst op het Bolotnaya-plein in Moskou opgepakt en vastgezet. Kort daarna werden ze weer vrijgelaten, maar na een maand werden ze opnieuw gearresteerd. Ze zitten nog steeds vast.
Hun gezondheid gaat sterk achteruit. Vladimir Akimenkov begint zijn zicht te verliezen, Mikhail Kosenko krijgt niet de medicatie die hij nodig heeft en Artiom Saviolov heeft een spraakgebrek dat erger is geworden tijdens zijn detentie.
De drie mannen worden beschuldigd van deelname aan massarellen. Saviolov en Kosenko worden er daarnaast ook van verdacht geweld te hebben gebruikt tegen de politie. Alle drie spreken ze de aanklachten tegen en ze ontkennen gewelddadig te zijn geweest. Er zijn geen bewijzen tegen de drie en de verklaringen van de politie tegen Artiom Saviolov en Mikhail Kosenko zijn dubieus. De officier die beweerde door Kosenko te zijn geslagen, zei later hem niet te herkennen en hem nooit eerder gezien te hebben

6. Mohammed al-Qahtani en Abdullah al-Hamid uit Saudi Arabië
De Saudische mensenrechtenactivisten Mohammad al-Qahtani en Abdullah al-Hamid  zijn mede-oprichters van een van de weinige mensenrechtenorganisaties in Saudi-Arabië: de Saudische Vereniging voor Politieke- en Burgerrechten (ACPRA). ACPRA rapporteerde over mensenrechtenschendingen en hielp vele families van gedetineerden die zonder aanklacht of proces worden vastgehouden bij het aanspannen van een rechtszaak tegen het ministerie van Binnenlandse Zaken.
De afgelopen twee jaar werden verschillende ACPRA-medewerkers veroordeeld tot lange gevangenisstraffen. Op 9 maart 2013 werden ook Al-Qahtani en Al-Hamid veroordeeld tot 10 en 11 jaar celstraf en werd ACPRA ontmanteld. Daarmee is de toch al kleine mensenrechtenbeweging in Saudi-Arabië een zware klap toegebracht.